០១ទិដ្ឋភាពទូទៅ៖ តើ EIP ជាអ្វី?

គោលនយោបាយសមាហរណកម្មជាតិសាសន៍ (Ethnic Integration Policy — EIP) ជាវិធានការគោលនយោបាយផ្លូវការមួយរបស់ក្រុមហ៊ុនអភិវឌ្ឍន៍លំនៅដ្ឋាន (Housing and Development Board — HDB) — ស្ថាប័នរដ្ឋសិង្ហបុរីទទួលបន្ទុកសាងសង់ និងគ្រប់គ្រងលំនៅដ្ឋានសាធារណៈ ដែលជាទីលំនៅរបស់ប្រជាជនសិង្ហបុរីភាគច្រើនលើសលប់។ EIP កំណត់ដំបូលកូតា (ceiling) លើសមាមាត្រជាតិសាសន៍អតិបរមា ដែលអាចរស់នៅក្នុងប្លុកលំនៅដ្ឋានមួយ ឬសង្កាត់មួយ តាមឯកសារផ្លូវការរបស់ HDB។ គោលនយោបាយនេះអនុវត្តលើប្រតិបត្តិការទាំងពីរប្រភេទ៖ ការទិញ-លក់ផ្ទះលក់បន្ត (resale flats) និងការបែងចែកលំនៅដ្ឋានថ្មីសាងសង់តាមគម្រោង Build-To-Order (BTO)។ សំខាន់ណាស់ត្រូវកត់សម្គាល់ថា EIP អនុវត្តចំពោះលំនៅដ្ឋានសាធារណៈរបស់ HDB ប៉ុណ្ណោះ មិនអនុវត្តលើអចលនទ្រព្យឯកជន ដូចជា condominium ទេ។

រចនាសម្ព័ន្ធកូតាមានពីរជាន់៖ កម្រិតសង្កាត់ (neighbourhood level — តំបន់ធំជាង រួមប្លុកលំនៅដ្ឋានច្រើន) និងកម្រិតប្លុក (block level — អគារតែមួយ)។ ទាំងពីរជាន់នេះកំណត់ដំបូលដាច់ដោយឡែកពីគ្នា ដែលនឹងបង្ហាញលម្អិតពេញលេញនៅផ្នែក D។ ចំណុចដែលអត្ថបទនេះនឹងបញ្ជាក់ម្តងហើយម្តងទៀត គឺ EIP មិនមែនជាវិធានការកំណត់ត្រឹមតែជនជាតិភាគតិចទេ — ដំបូលកូតាកំណត់សម្រាប់ជនជាតិចិនផងដែរ ហើយអ្នកទិញ ឬអ្នកលក់ជនជាតិចិន ក៏អាចត្រូវបានរារាំងពីប្រតិបត្តិការណាមួយបាន ប្រសិនបើកូតាចិននៅប្លុក ឬសង្កាត់នោះឈានដល់ដំបូល — ចំណុចដែលនឹងពន្យល់លម្អិតនៅផ្នែក K។

០២ក្របខ័ណ្ឌជាតិសាសន៍ CMIO និងទិន្នន័យប្រជាជន

EIP ប្រើក្របខ័ណ្ឌចាត់ថ្នាក់ជាតិសាសន៍ផ្លូវការរបស់រដ្ឋសិង្ហបុរី ហៅកាត់ថា CMIO — ចិន (Chinese) ម៉ាឡេ (Malay) ឥណ្ឌា (Indian) និងផ្សេងទៀត (Others, រួមទាំងសហគមន៍អឺរ៉ាស្យាំង)។ ជាតិសាសន៍របស់ពលរដ្ឋម្នាក់ៗត្រូវបានកត់ត្រានៅលើអត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ (National Registration Identity Card — NRIC) ដោយប្រពៃណីតាមជាតិសាសន៍របស់ឪពុក ប៉ុន្តែចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០១១ ជនជាតិសិង្ហបុរីកាត់កូនកាត់ចៅចម្រុះជាតិសាសន៍ អាចជ្រើសរើសកត់ត្រាជាតិសាសន៍ទ្វេ (double-barrelled race) បាន។ ចំណុចសំខាន់មួយសម្រាប់គោលបំណង EIP ជាក់លាក់ គឺ HDB មិនប្រើប្រាស់ប្រភេទ CMIO ទាំងបួនដាច់ដោយឡែកពីគ្នាទេ — កូតាកំណត់សម្រាប់តែបីក្រុមប៉ុណ្ណោះ៖ ចិន ម៉ាឡេ និងក្រុមបញ្ចូលគ្នា “ឥណ្ឌា និងផ្សេងទៀត” (Indian/Others) ដែលរួមទាំងសហគមន៍អឺរ៉ាស្យាំង និងជនជាតិភាគតិចផ្សេងទៀត។

តាមរបាយការណ៍ Population Trends 2025 របស់មន្ទីរស្ថិតិសិង្ហបុរី (Department of Statistics Singapore — DOS) គិតត្រឹមខែមិថុនា ២០២៥ សមាសភាពជាតិសាសន៍នៃប្រជាជនអចិន្ត្រៃយ៍សិង្ហបុរីមានដូចតទៅ៖ ជនជាតិចិន ៧៣,៩% ជនជាតិម៉ាឡេ ១៣,៥% ជនជាតិឥណ្ឌា ៩,០% និងជាតិសាសន៍ផ្សេងទៀត ៣,៥%។ តួលេខទាំងនេះជាសាវតារសំខាន់សម្រាប់ការយល់ដឹងអំពីដំបូលកូតាតាមកម្រិតដែលបានឃើញនៅផ្នែក D។

០៣ប្រវត្តិ៖ ហេតុអ្វីបានជាមានគោលនយោបាយនេះតាំងពី ១៩៨៩

តាមកំណត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រដែលបណ្ណាល័យជាតិសិង្ហបុរី (National Library Board — NLB) និងសារព័ត៌មានក្នុងស្រុកបានចងក្រង នៅឆ្នាំ ១៩៨៩ លោក S Dhanabalan ជារដ្ឋមន្ត្រីអភិវឌ្ឍន៍ជាតិនាពេលនោះ បានលើកឡើងពី “និន្នាការកកកុញជាតិសាសន៍” ដែលកំពុងកើតឡើងក្នុងសង្កាត់លំនៅដ្ឋានមួយចំនួន៖ ក្នុងចន្លោះខែកញ្ញា ១៩៨៧ ដល់ ១៩៨៨ ជនជាតិម៉ាឡេមានសមាមាត្រលើសពីពាក់កណ្តាលនៃអ្នកដាក់ពាក្យសុំទិញផ្ទះលក់បន្តនៅសង្កាត់ Bedok និង Tampines ខណៈអ្នកដាក់ពាក្យសុំជនជាតិចិនផ្តោតទៅសង្កាត់ Ang Mo Kio និង Hougang។ កម្មវិធីតាំងទីលំនៅឡើងវិញទំហំធំដែលធ្លាប់ប្រើក្នុងទសវត្សរ៍ ១៩៦០-៧០ លែងអាចអនុវត្តបានទៀតហើយចំពោះទីក្រុងដែលមានលំនៅដ្ឋានស្ថេរភាពរួចហើយ ដូច្នេះរដ្ឋាភិបាលបានជ្រើសរើសយកវិធីសាស្ត្រកូតាថ្មីនេះជំនួសវិញ ដោយចាប់ផ្តើមអនុវត្តជាផ្លូវការនៅថ្ងៃទី ១ មីនា ១៩៨៩។

ចាប់តាំងពីការណែនាំដំបូង ដំបូលកូតាត្រូវបានកែសម្រួលម្តងនៅខែមីនា ២០១០ ដោយបង្កើនកម្រិតកូតាសម្រាប់ក្រុមជនជាតិម៉ាឡេ និងឥណ្ឌា/ផ្សេងទៀត បន្ថែមភាពបត់បែនក្នុងទីផ្សារលក់បន្តដែលកាន់តែឆាប់រហ័សតាមពេលវេលា។ ក្នុងឆ្នាំ ២០២១ សំណួរអំពីអនាគតគោលនយោបាយនេះក្លាយជាប្រធានបទជជែកជាសាធារណៈយ៉ាងសកម្មនៅសភា ដូចនឹងបង្ហាញលម្អិតនៅផ្នែក I។

០៤យន្តការ៖ កូតាកម្រិតប្លុក និងសង្កាត់ដំណើរការយ៉ាងណា

តាមឯកសារផ្លូវការរបស់ HDB ខ្លួនឯង ដំបូលកូតាបច្ចុប្បន្ន (កែសម្រួលចុងក្រោយខែមីនា ២០១០ ហើយធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពរាល់ខែតាមសេវាកម្មអេឡិចត្រូនិករបស់ HDB) កំណត់ដូចតទៅ៖

យន្តការឃ្លាំមើលដំណើរការជាដំណាក់កាល ដូចតទៅ (ពិពណ៌នាដោយ HDB និងសារព័ត៌មានដែលធ្វើសេចក្តីសង្ខេបគោលនយោបាយ)៖

1. អ្នកទិញ និងអ្នកលក់ព្រមព្រៀងគ្នាលើតម្លៃ ហើយដាក់ពាក្យស្នើទិញ-លក់ផ្ទះលក់បន្តទៅ HDB (ឬក្នុងករណីផ្ទះ BTO ថ្មី HDB ត្រួតពិនិត្យក្នុងដំណាក់កាលបែងចែក)
2. HDB ត្រួតពិនិត្យសមាមាត្រជាតិសាសន៍បច្ចុប្បន្នរបស់ប្លុក និងសង្កាត់នោះ ធៀបនឹងដំបូលកូតាកម្រិតទាំងពីរ សម្រាប់ជាតិសាសន៍របស់អ្នកទិញជាក់លាក់
3. ប្រសិនបើកូតាជាតិសាសន៍របស់អ្នកទិញនៅមិនទាន់ដល់ដំបូល (ទាំងកម្រិតប្លុក និងកម្រិតសង្កាត់) ប្រតិបត្តិការអាចបន្តដំណើរការធម្មតា
4. ប្រសិនបើកូតារបស់ក្រុមអ្នកទិញឈានដល់ដំបូលរួចហើយ (ប្លុក ឬសង្កាត់ណាមួយ) ការលក់អាចមានសុពលភាពលុះត្រាតែអ្នកទិញ និងអ្នកលក់ស្ថិតក្នុងជាតិសាសន៍ដូចគ្នា — មិនថាជាតិសាសន៍ណានោះទេ រួមទាំងករណីជនជាតិចិនផងដែរ
5. ម្ចាស់ផ្ទះដែលជាប់កូតា និងជួបការលំបាកក្នុងការស្វែងរកអ្នកទិញសមស្រប អាចដាក់ពាក្យស្នើសុំលើកលែង ឬចូលរួមគម្រោងទិញត្រឡប់របស់ HDB (លម្អិតនៅផ្នែក H)

ក្រៅពី EIP HDB ក៏អនុវត្តកូតា SPR (Singapore Permanent Resident quota) ដាច់ដោយឡែក — កំណត់ដំបូលលើសមាមាត្រគ្រួសារ SPR ក្នុងប្លុក/សង្កាត់ ផ្សព្វផ្សាយតាមសេវាកម្មតែមួយ ប៉ុន្តែជាឧបករណ៍ខុសគ្នាទាំងស្រុង។

០៥គោលហេតុផ្លូវការរបស់រដ្ឋាភិបាល

តាមសេចក្តីពន្យល់ផ្លូវការនៅលើវេបសាយ gov.sg គោលបំណងរបស់ EIP គឺ “ធានាឲ្យមានការលាយបញ្ចូលគ្នាតាមសមាមាត្រនៃក្រុមជាតិសាសន៍នៅក្នុងសង្កាត់ HDB និងទប់ស្កាត់ការបង្កើតឡើងនៃភូមិកកកុញជាតិសាសន៍ (racial enclaves)”។ ទស្សនៈផ្លូវការនេះចាត់ទុកថា ការរស់នៅជិតគ្នារបស់ជនជាតិសាសន៍ខុសៗគ្នាក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ — នៅច្រកចូលអគារតែមួយ សាលារៀនតំបន់តែមួយ ផ្សារកណ្តាលតែមួយ — ជាមូលដ្ឋានគ្រឹះមួយសម្រាប់ភាពសុខដុមរមនាជាតិសាសន៍រយៈពេលវែង។ សូមកត់សម្គាល់ថា នេះជាការបញ្ជាក់គោលហេតុពីរដ្ឋាភិបាលខ្លួនឯង មិនមែនជាការវាយតម្លៃថាគោលនយោបាយសម្រេចបានតាមគោលដៅនោះឬអត់ទេ — សូមមើលការវិភាគនៅផ្នែក F។

អតីតឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី Tharman Shanmugaratnam (ឆ្នាំ ២០១៥ ខណៈកំពុងកាន់តំណែងឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី) បានសង្កត់ធ្ងន់ថា កូនក្មេងជាតិសាសន៍ខុសៗគ្នារៀនសាលារៀនតែមួយ និងធំធាត់ជាមួយគ្នា ជាកត្តាចម្បងមួយសម្រាប់ភាពសុខដុមរមនាសង្គម ដោយបញ្ជាក់ថា “នៅពេលគោលនយោបាយនេះត្រូវបានអនុវត្តដំបូង (យើង) មិនគិតថាវាមានសារៈសំខាន់ដល់កម្រិតណានោះទេ”។ រដ្ឋមន្ត្រីអភិវឌ្ឍន៍ជាតិបច្ចុប្បន្ន Desmond Lee ក្នុងសុន្ទរកថាសភាថ្ងៃទី ៥ កក្កដា ២០២១ បានផ្តល់បរិបទប្រវត្តិសាស្ត្រកាន់តែស៊ីជម្រៅ ដោយចង្អុលទៅព្រឹត្តិការណ៍កុប្បកម្មជាតិសាសន៍ទសវត្សរ៍ ១៩៦០ ថា EIP មិនមែនជា “វិធានការបង្ការជាមុន” ដែលគ្មានមូលដ្ឋានទេ ប៉ុន្តែជាមេរៀនដែលបានទទួលមកតាមរយៈ “ឈាមរបស់បងប្អូនរបស់យើង” — ការសំដៅដល់ភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃភាពតានតឹងជាតិសាសន៍ក្នុងអតីតកាល ជាមូលដ្ឋានគាំទ្រនិយាយផ្លូវការសម្រាប់ភាពចាំបាច់នៃគោលនយោបាយនេះបន្តរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។

០៦ការវាយតម្លៃលទ្ធផល៖ សមាហរណកម្មលំនៅដ្ឋានពិតជាកើនឡើងឬទេ?

ក្រៅពីគោលហេតុដែលរដ្ឋាភិបាលបញ្ជាក់ខាងលើ តើមានទិន្នន័យស្រាវជ្រាវឯករាជ្យអ្វីខ្លះដែលវាស់ស្ទង់ថាតើ EIP សម្រេចបានតាមគោលដៅសមាហរណកម្មដែរឬទេ? ការស្ទង់មតិសន្ទស្សន៍សុខដុមរមនាជាតិសាសន៍ និងសាសនា (Indicators of Racial and Religious Harmony) ឆ្នាំ ២០២៤ ដែលធ្វើឡើងដោយវិទ្យាស្ថានសិក្សានយោបាយ (Institute of Policy Studies — IPS, IPS Social Lab) សហការជាមួយ OnePeople.sg លើសំណាកអ្នកឆ្លើយចម្លើយចំនួន ៤.០០០ នាក់ (ខែមេសា-សីហា ២០២៤) ធៀបនឹងរង្វិលជុំពីមុនឆ្នាំ ២០១៣ និង ២០១៨ រកឃើញថា កម្រិតទទួលយកអ្នកជិតខាងជាតិសាសន៍ខុសគ្នានៅតែខ្ពស់ជានិច្ច៖ ៩៥,៨% នៃអ្នកមិនមែនចិន ទទួលយកអ្នកជិតខាងជនជាតិចិនកំណើតក្នុងស្រុក ៩២,៤% នៃអ្នកមិនមែនម៉ាឡេ ទទួលយកអ្នកជិតខាងម៉ាឡេ ៩០,៣% នៃអ្នកមិនមែនឥណ្ឌា ទទួលយកអ្នកជិតខាងឥណ្ឌា និង ៩០,៨% នៃអ្នកមិនមែនអឺរ៉ាស្យាំង ទទួលយកអ្នកជិតខាងអឺរ៉ាស្យាំង។ របាយការណ៍ IPS កត់សម្គាល់ថា កម្រិតទទួលយកខ្ពស់នេះ “ឆ្លុះបញ្ចាំងពីរបៀបដែលគោលនយោបាយលើកកម្ពស់សមាហរណកម្ម ដូចជា EIP បានធ្វើឲ្យភាពចម្រុះជាតិសាសន៍ក្នុងតំបន់លំនៅដ្ឋានក្លាយជារឿងធម្មតា” ទោះបីជាការស្ទង់មតិមិនអះអាងថា EIP ជាមូលហេតុតែមួយគត់នៃលទ្ធផលនេះក៏ដោយ ព្រោះកត្តាផ្សេងទៀត ដូចជាសាលារៀនរួម និងសេវាកម្មសាធារណៈរួម ក៏អាចរួមចំណែកផងដែរ។

ស្របពេលនោះ ការសិក្សាសិក្សាសាស្ត្រមួយផ្សេងទៀត ដោយលោកស្រី Shin Bin Tan បោះពុម្ពនៅទស្សនាវដ្តី Urban Studies ក្នុងឆ្នាំ ២០២៣ ក្រោមចំណងជើង “Do ethnic integration policies also improve socio-economic integration? A study of residential segregation in Singapore” វិភាគទិន្នន័យលំនៅដ្ឋានពីឆ្នាំ ១៩៩០ ដល់ ២០២០ រកឃើញថា ខណៈពេល EIP បានកាត់បន្ថយការបំបែកសមាមាត្រតាមជាតិសាសន៍ (ethnic segregation) យ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ការសិក្សានេះក៏រកឃើញ “ទំនាក់ទំនងច្រាសគ្នារវាងការបំបែកតាមជាតិសាសន៍ និងការបំបែកតាមស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ច-សង្គម” សម្រាប់តំបន់លំនៅដ្ឋានសាធារណៈភាគច្រើន — មានន័យថា ចំណុចប៉ះពាល់ចំពោះតម្លៃលក់បន្ត (ដែលនឹងបង្ហាញនៅផ្នែក G) អាចរួមចំណែកដល់ការបំបែកសមាមាត្រសេដ្ឋកិច្ចដោយប្រយោលមួយផ្នែក ទោះបីជាការបំបែកជាតិសាសន៍កាន់តែថយចុះក៏ដោយ។ អ្នកនិពន្ធសង្កត់ធ្ងន់ថា “មិនគួរសន្មតថា គោលនយោបាយកែលម្អផ្នែកមួយ គ្រប់គ្រាន់ដោះស្រាយផ្នែកមួយទៀតដោយស្វ័យប្រវត្តិ”។

០៧ផលប៉ះពាល់តម្លៃ និងភាពងាយស្រួលលក់សម្រាប់អ្នកលក់ជាប់កូតា

លើសពីការវាស់ស្ទង់សមាហរណកម្មសង្គមនៅផ្នែក F ការសិក្សាសេដ្ឋកិច្ចលំនៅដ្ឋានស៊ីជម្រៅមួយបានវាស់ស្ទង់ផលប៉ះពាល់សេដ្ឋកិច្ចផ្ទាល់លើអ្នកលក់ជាប់កូតា។ លោកស្រី Maisy Wong សាស្ត្រាចារ្យសាកលវិទ្យាល័យ University of Pennsylvania (Wharton School) បានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ regression discontinuity design លើប្រតិបត្តិការទិញលក់ផ្ទះលក់បន្តជាង ៣៥.៧០០ ក្នុងឆ្នាំ ២០០៥-២០០៦ ដោយផ្គូផ្គងទិន្នន័យជាតិសាសន៍ពីសៀវភៅទូរស័ព្ទលំនៅដ្ឋានផ្លូវការឆ្នាំ ២០០៥ គ្របដណ្តប់ប្លុកលំនៅដ្ឋានជាង ៨.០០០។ លទ្ធផលបានបោះពុម្ពនៅទស្សនាវដ្តី Journal of Public Economics ក្នុងឆ្នាំ ២០១៤ ក្រោមចំណងជើង “Estimating the distortionary effects of ethnic quotas in Singapore using housing transactions”។

លទ្ធផលស្នូល៖ អគារជាប់កូតា (constrained units — មានន័យថា ក្រុមអ្នកទិញសក្តានុពលមានកម្រិត ដោយសារកូតាជិតឈានដល់ដំបូល) បង្ហាញភាពខុសគ្នាតម្លៃចន្លោះ ៣% ដល់ ៥% ធៀបនឹងឯកតាមិនជាប់កូតាស្រដៀងគ្នា ព្រមទាំងចំណាយពេលយូរជាងលើទីផ្សារ (longer time-on-market)។ នៅក្នុងទិន្នន័យលម្អិតជាងនេះ (ចេញផ្សាយជាឯកសារព្រាងមុនបោះពុម្ព) លោកស្រី Wong រកឃើញថា ឯកតាដែលកូតាជនជាតិម៉ាឡេជិតដល់ដំបូល មានតម្លៃទាបជាង ៣-៤% ឯកតាដែលកូតាជនជាតិឥណ្ឌាជិតដល់ដំបូល មានតម្លៃទាបជាង ៣% ខណៈឯកតាដែលកូតាជនជាតិចិនជិតដល់ដំបូល បែរជាមានតម្លៃខ្ពស់ជាង ៥-៨% ព្រមទាំងប្រូបាប៊ីលីតេនៃការលក់ចេញទាបជាង ០,៧-១,៣ ចំណុចភាគរយ — ស្មើនឹងរយៈពេលបន្ថែមប្រមាណ ៤-៦,៥ ខែលើទីផ្សារ។ លោកស្រី Wong សន្និដ្ឋានថា “ការជ្រើសរើសមួយចំហៀង (selection) មិនអាចពន្យល់លទ្ធផលទាំងនេះបានពេញលេញទេ” — មានន័យថា ជាឥទ្ធិពលពិតប្រាកដពីគោលនយោបាយកូតា មិនមែនគ្រាន់តែជាភាពខុសគ្នារវាងអគារនោះទេ។

ខាងភាគីរដ្ឋាភិបាល រដ្ឋលេខាធិការសភា Maliki Osman ក្នុងចម្លើយសភាឆ្នាំ ២០១៣ ទទួលស្គាល់ថា “ភាគច្រើន” នៃករណីជាប់កូតា EIP លក់បាន “ក្នុងតម្លៃស្មើ ឬលើសពីការវាយតម្លៃ” ទោះមានករណីខ្លះទទួលតម្លៃទាបជាងទីផ្សារក៏ដោយ។

០៨ដំណោះស្រាយ៖ ការស្នើសុំលើកលែង និងគម្រោងទិញត្រឡប់របស់ HDB

ចំពោះម្ចាស់ផ្ទះជាប់កូតាដែលជួបការលំបាកជាក់ស្តែង HDB មានផ្លូវឆ្លើយតបពីរ។ ទីមួយ ការស្នើសុំលើកលែងជាករណីៗ៖ តាមទិន្នន័យសភាដែលសារព័ត៌មានក្នុងស្រុករាយការណ៍ ក្នុងឆ្នាំ ២០២២ មានពាក្យសុំលើកលែងទាក់ទង EIP ចំនួន ៤១១ ករណី ហើយប្រមាណមួយភាគបីត្រូវបានយល់ព្រមដោយ HDB — ស្មើនឹងប្រមាណ ១,៥% នៃពាក្យសុំទិញលក់បន្ត HDB ទាំងអស់ក្នុងឆ្នាំនោះ។ រដ្ឋមន្ត្រី Desmond Lee បានបញ្ជាក់ថា អត្រាយល់ព្រមលើកលែងកើនឡើងពី ១៤% ក្នុងឆ្នាំ ២០១៨ ដល់ ២១% ក្នុងឆ្នាំ ២០២០ ជាភស្តុតាងនៃការបត់បែនកាន់តែច្រើន។

ទីពីរ គម្រោងទិញត្រឡប់ (buyback scheme) ដែលរដ្ឋមន្ត្រី Desmond Lee ប្រកាសក្នុងសម័យប្រជុំពិភាក្សាថវិកា (Committee of Supply) ថ្ងៃទី ៨ មីនា ២០២២។ លក្ខខណ្ឌគ្រប់គ្រាន់៖ ម្ចាស់ត្រូវកាន់កាប់ផ្ទះយ៉ាងតិច ១០ ឆ្នាំ ត្រូវដាក់ផ្សព្វផ្សាយលក់ក្នុងតម្លៃសមហេតុផល (ផ្អែកលើប្រតិបត្តិការថ្មីៗក្នុងចម្ងាយ ២០០ ម៉ែត្រ) យ៉ាងតិច ៦ ខែ ព្រមទាំងរក្សាកំណត់ត្រាការផ្សព្វផ្សាយប្រចាំខែ។ ករណីមានស្ថានភាពពិសេសទាមទារឲ្យផ្លាស់ទីលំនៅលឿនជាងកំណត់ អាចដាក់ពាក្យសុំពិចារណាពិសេសបាន។ HDB តែងតាំងអ្នកវាយតម្លៃមានអាជ្ញាបណ្ណដើម្បីកំណត់តម្លៃទិញត្រឡប់ ហើយម្ចាស់ផ្ទះមានពេល ៣ ខែសម្រេចចិត្តទទួល ឬបដិសេធតម្លៃដែលស្នើ។ លោក Lee ពន្យល់ថា ការលើកលែងកូតាទាំងស្រុងមិនមែនជាដំណោះស្រាយអចិន្ត្រៃយ៍ដែលអាចទទួលយកបានទេ ព្រោះនឹងកម្ទេចគោលដៅសមាហរណកម្មរបស់គោលនយោបាយខ្លួនឯង ដូច្នេះគម្រោងទិញត្រឡប់ត្រូវបានរចនាឡើងជាដំណោះស្រាយករណីលំបាកបុគ្គល ដោយមិនប៉ះពាល់ដល់រចនាសម្ព័ន្ធកូតាចម្បង។

• លក្ខខណ្ឌទិញត្រឡប់៖ កាន់កាប់ផ្ទះ ≥១០ ឆ្នាំ + ផ្សព្វផ្សាយលក់ក្នុងតម្លៃសមហេតុផល ≥៦ ខែ
• តម្លៃទិញត្រឡប់៖ កំណត់ដោយអ្នកវាយតម្លៃមានអាជ្ញាបណ្ណ HDB តែងតាំង
• រយៈពេលសម្រេចចិត្ត៖ ម្ចាស់ផ្ទះមានពេល ៣ ខែ ទទួល ឬបដិសេធ

០៩សំណួរនយោបាយកំពុងជជែក៖ ការរិះគន់ និងការការពារ

ថាតើគួររក្សា EIP បន្តទៅមុខទៀតក្នុងទម្រង់បច្ចុប្បន្ន ឬគួរផ្លាស់ប្តូរទៅរកគំរូបត់បែនជាងនេះ ឬសូម្បីតែលុបចោលទាំងស្រុង គឺជាសំណួរនយោបាយកំពុងជជែកយ៉ាងសកម្មនៅសិង្ហបុរី។ អត្ថបទនេះមិនកាត់សេចក្តីថាភាគីណាត្រឹមត្រូវនោះទេ គ្រាន់តែបង្ហាញជំហរដែលបានចែងជាសាធារណៈពីភាគីសំខាន់ៗ។

ការរិះគន់៖ អ្នកនយោបាយប្រឆាំង និងអ្នកសិក្សា

លោក Pritam Singh អគ្គលេខាធិការគណបក្សពលករ (Workers’ Party — WP) និងជាមេដឹកនាំគណបក្សប្រឆាំង បានថ្លែងក្នុងសភាថ្ងៃទី ៥ កក្កដា ២០២១ ថា គណបក្សរបស់លោកកំណត់គោលដៅឆ្ពោះទៅ “សង្គមមួយមិនគិតជាតិសាសន៍ (race-neutral) ដែលគោលនយោបាយផ្អែកលើជាតិសាសន៍ដូចជា EIP លែងចាំបាច់ទៀត”។ លោកលើកឡើងពី “ការខាតបង់សេដ្ឋកិច្ចដល់ជនជាតិភាគតិចដែលត្រូវបន្ថយតម្លៃទីផ្សារ” ដោយសំដៅដល់ករណីជាក់ស្តែងមួយដែលប្រធានគណបក្សរបស់លោកបានលើកឡើង គឺជនជាតិម្នាក់ខាតបង់ប្រមាណ ១០០.០០០ ដុល្លារលើការលក់ផ្ទះមួយដោយសារការរឹតបន្តឹង EIP។ លោក Singh មិនបានស្នើលុបចោល EIP ទាំងស្រុងទេ ប៉ុន្តែស្នើវិធានការបំបាត់បន្ថយបីយ៉ាង៖ (១) បន្ថយកម្រិតកូតាបន្ថែមទៀត ដោយ HDB ប្តេជ្ញាទិញត្រឡប់តាមតម្លៃវាយតម្លៃ (២) ប្តូរទៅប្រើតំបន់ភូមិសាស្ត្រធំជាងជាមូលដ្ឋានគណនាកូតា ជំនួសកម្រិតប្លុក/សង្កាត់តូចចង្អៀត និង (៣) បង្កើនភាពបត់បែនរដ្ឋបាល ដោយ HDB លើកលែងកម្រិតកូតាតាមករណី ដូចធ្លាប់ធ្វើសម្រាប់ផ្ទះជួល។ លោកក៏បានស្នើសុំទិន្នន័យសមាមាត្រជាតិសាសន៍ប្រចាំឆ្នាំគ្រប់សង្កាត់ HDB ចាប់ពីឆ្នាំ ១៩៨៩ ដើម្បីវិភាគស៊ីជម្រៅជាងនេះ។

លោក Chua Beng Huat សាស្ត្រាចារ្យកិត្តិយសផ្នែកសង្គមវិទ្យា សាកលវិទ្យាល័យជាតិសិង្ហបុរី (NUS) និង Distinguished Professorial Fellow នៅ Asia Research Institute សរសេរនៅ Academia.sg រាប់ EIP ក្នុងចំណោម “គោលនយោបាយសង្គមមិនពេញនិយម” ដែល “ជិះជាន់តាមលក្ខខណ្ឌសិទ្ធិទទួលបានផ្ទះ HDB”។

ការការពារ៖ រដ្ឋាភិបាល

រដ្ឋមន្ត្រី Desmond Lee ក្នុងចម្លើយសភាថ្ងៃទី ៥ កក្កដា ២០២១ និង ៨ មីនា ២០២២ បានបញ្ជាក់ថា EIP នៅតែ “សំខាន់ណាស់” (essential) ដោយលើកតួលេខថា ជិត ១ ក្នុងចំណោម ៣ ប្លុក HDB និង ១១% នៃសង្កាត់ HDB (គិតត្រឹមខែសីហា ២០២៤) កំពុងស្ថិតនៅដំបូលកូតា — ជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ថា ការកកកុញជាតិសាសន៍នៅតែជាហានិភ័យពិតប្រាកដ ប្រសិនបើគ្មានយន្តការនេះ។ លោកបានសួរសំណួរត្រឡប់ថា “តើយើងទំនងជាសម្រេចបានសិង្ហបុរីសមាហរណកម្មខ្ពស់ តាមរយៈការមានលំនៅដ្ឋានសមាហរណកម្ម ឬក៏តាមរយៈការដកយកកិច្ចការពារនេះចេញ” ដោយចង្អុលបង្ហាញពីផលប៉ះពាល់តគ្នាដល់សាលារៀន និងកន្លែងធ្វើការនៅជិតសង្កាត់ដែលអាចក្លាយជាឯកសណ្ឋានជាតិសាសន៍។ អតីតឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី Tharman Shanmugaratnam ធ្លាប់ហៅ EIP ថាជា “គោលនយោបាយសង្គមឈ្លានពានបំផុតមួយនៅសិង្ហបុរី” ប៉ុន្តែនៅតែបញ្ជាក់ពីភាពចាំបាច់របស់វា។

១០ទំនាក់ទំនងជាមួយក្រុមជំនួយខ្លួនឯងតាមជាតិសាសន៍

EIP ជាមួយស្ថាបត្យកម្មក្រុមជំនួយខ្លួនឯងតាមជាតិសាសន៍ (CDAC, Yayasan Mendaki, SINDA និងសមាគមអឺរ៉ាស្យាំង) ដែលបានវិភាគក្នុងអត្ថបទមុន — ថវិកា និងការចំណាយសង្គមរបស់រដ្ឋាភិបាលសិង្ហបុរីទាក់ទងនឹងពលរដ្ឋអំបូរចិន — ជាយន្តការស្ថាប័នពីរខុសគ្នាទាំងស្រុង ប៉ុន្តែស្ថិតក្រោមក្របខ័ណ្ឌគោលនយោបាយពហុជាតិសាសន៍តែមួយធំរបស់សិង្ហបុរី៖ EIP ជាឧបករណ៍បែងចែក “អ្នកណារស់នៅឯណា” តាមរយៈកូតាលំនៅដ្ឋាន ខណៈក្រុមជំនួយខ្លួនឯងជាឧបករណ៍ផ្តល់សេវាសង្គម-អប់រំតាមរយៈមូលនិធិកាត់ប្រាក់បៀវត្សរ៍ស្ម័គ្រចិត្ត។ ទាំងពីរប្រើប្រាស់ក្របខ័ណ្ឌចាត់ថ្នាក់ជាតិសាសន៍ CMIO ដូចគ្នា ប៉ុន្តែស្ថិតក្រោមក្រសួងខុសគ្នា (HDB/MND សម្រាប់ EIP ធៀបនឹង MCCY សម្រាប់ក្រុមជំនួយខ្លួនឯង) ដំណើរការតាមតក្កវិជ្ជាខុសគ្នាទាំងស្រុង ហើយមិនគួរច្រឡំគ្នាថាជាគោលនយោបាយតែមួយឡើយ។

១១ការកែយល់ខុស៖ តើកូតានេះសម្រាប់តែជនជាតិភាគតិចមែនទេ?

ការសន្ទនាសាធារណៈជាច្រើនអំពី EIP សន្មតដោយអចេតនាថា កូតានេះជាការរឹតបន្តឹងដែលកំណត់ត្រឹមតែលើសហគមន៍ជនជាតិម៉ាឡេ និងឥណ្ឌា — ក្រុមភាគតិចប៉ុណ្ណោះ។ ការសន្មតនេះមិនត្រឹមត្រូវទេ តាមឯកសារគោលនយោបាយផ្លូវការរបស់ HDB ខ្លួនឯង។

• មិនមែនការពិត៖ “EIP កំណត់ដំបូលកូតាសម្រាប់តែជនជាតិម៉ាឡេ និងឥណ្ឌាប៉ុណ្ណោះ”
• មិនមែនការពិត៖ “ជនជាតិចិនមិនអាចត្រូវបានរារាំងពីការទិញ ឬលក់ផ្ទះដោយសារ EIP បានឡើយ”

• ជាការពិត៖ ដំបូលកូតារបស់ HDB កំណត់សម្រាប់ជនជាតិចិនផងដែរ — ៨៤% កម្រិតសង្កាត់ និង ៨៧% កម្រិតប្លុក (HDB, ដូចបង្ហាញនៅផ្នែក D)
• ជាការពិត៖ តាមការបញ្ជាក់នៅលើវេបសាយ gov.sg គោលនយោបាយនេះ “អនុវត្តលើគ្រប់ក្រុមជាតិសាសន៍ទាំងអស់” ហើយរារាំងការលក់នៅពេលដំបូលឈានដល់ លុះត្រាតែអ្នកទិញ និងអ្នកលក់ស្ថិតក្នុងជាតិសាសន៍ដូចគ្នា — មិនថាជាតិសាសន៍ណានោះទេ
• ជាការពិត៖ តាមទិន្នន័យលោកស្រី Maisy Wong (ផ្នែក G) ឯកតាដែលកូតាចិនជិតដល់ដំបូល ក៏បង្ហាញឥទ្ធិពលទីផ្សារខុសពីឯកតាមិនជាប់កូតាដែរ — ជាភស្តុតាងបន្ថែមថា កូតាចិនប៉ះពាល់ដល់សក្ដានុពលទីផ្សារពិតប្រាកដ មិនមែនត្រឹមតែជាលេខទ្រឹស្ដីទទេនោះទេ

១២សំណួរញឹកញាប់

១៣ប្រភព

1. gov.sg — HDB’s Ethnic Integration Policy: Why it still matters
2. HDB — Ethnic Integration Policy (EIP) and SPR Quota
3. HDB — More Support for Flat Owners Constrained by the EIP (press release)
4. Department of Statistics Singapore — Population Trends 2025
5. National Library Board Singapore — Ethnic Integration Policy is implemented
6. SG101.gov.sg — HDB Ethnic Integration Policy (1989)
7. Mothership.sg — 30 years of racial quotas in HDB estates and blocks
8. Mothership.sg — HDB to buy back flats from owners constrained by EIP
9. ST Explains (via cos.sg) — What is the Ethnic Integration Policy and how does it work?
10. Jus Scriptum Law — Ethnic Integration Policy (EIP)
11. Institute of Policy Studies — IPS-OnePeople.sg Indicators of Racial and Religious Harmony 2024
12. Shin Bin Tan — Do ethnic integration policies also improve socio-economic integration? Urban Studies (2023)
13. Maisy Wong — Estimating the distortionary effects of ethnic quotas in Singapore, Journal of Public Economics (2014)
14. Maisy Wong — Estimating the Impact of the Ethnic Housing Quotas in Singapore (working paper)
15. Office of the Leader of the Opposition, Singapore — Parliament: Ethnic Integration Policy
16. Academia.sg — Chua Beng Huat, Systemic contradictions in Singapore’s approach to public housing

📷 រូបភាពក្នុងអត្ថបទនេះ មានប្រភព និងឥណទានម្ចាស់កម្មសិទ្ធិនៅក្រោមរូបភាពនីមួយៗ។ ចុចលើរូបភាព ដើម្បីមើលទំហំធំ។

✓ ផ្ទៀងផ្ទាត់ជាមួយប្រភពស្នូល ១៦ ប្រភព