០១ទិដ្ឋភាពទូទៅ៖ សំណួរពីរផ្សេងគ្នាដែលច្រើនច្រឡំគ្នា

នៅពេលមានគេនិយាយអំពី “ការចំណាយរបស់រដ្ឋាភិបាលសិង្ហបុរីទាក់ទងនឹងជនជាតិចិន” ជាទូទៅសំដៅលើប្រធានបទពីរផ្សេងគ្នាទាំងស្រុងតាមស្ថាប័ន ដែលមនុស្សភាគច្រើនច្រឡំបញ្ចូលគ្នា។ ទីមួយ គឺការផ្ទេរប្រាក់ជាសកលតាមថវិកា ដែលក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុ (Ministry of Finance — MOF) ប្រកាសរាល់ឆ្នាំ ដូចជាសន្តិទាន GST កញ្ចប់ធានា (Assurance Package) និងសន្តិទាន CDC — យន្តការទាំងនេះអនុវត្តចំពោះ “ពលរដ្ឋសិង្ហបុរីទាំងអស់” ដោយផ្អែកលើចំណូល និងទ្រព្យសម្បត្តិ មិនមែនជាតិសាសន៍ឡើយ។ ទីពីរ គឺស្ថាបត្យកម្មក្រុមជំនួយខ្លួនឯងតាមជាតិសាសន៍ (self-help groups) — យន្តការជាក់លាក់ជាងច្រើន ដែលរដ្ឋាភិបាលចាត់ទុកជា “ការបំពេញបន្ថែម” លើកម្មវិធីជាសកល មិនមែនជំនួសវាឡើយ។

ចំណុចសំខាន់ដែលអត្ថបទនេះនឹងបញ្ជាក់ គឺក្រុមជំនួយខ្លួនឯងតាមជាតិសាសន៍ មិនមែនមានតែសម្រាប់សហគមន៍ចិនទេ។ ក្រុមប្រឹក្សាជំនួយអភិវឌ្ឍន៍ចិន (Chinese Development Assistance Council — CDAC) ដំណើរការស្របគ្នាជាមួយស្ថាប័នស្រដៀងគ្នាចំនួនបីទៀត ដែលទាំងអស់ទទួលបានឋានៈ “ក្រុមជំនួយខ្លួនឯង” ជាផ្លូវការក្រោមគោលនយោបាយតែមួយ ភាគច្រើនក្នុងចន្លោះទសវត្សរ៍ ១៩៨០-១៩៩០៖ មូលនិធិយាយ៉ាសាន់ម៉ិនដាគី (Yayasan Mendaki) សម្រាប់សហគមន៍ម៉ាឡេ/មូស្លីម សមាគមអភិវឌ្ឍន៍ឥណ្ឌាសិង្ហបុរី (Singapore Indian Development Association — SINDA) និងសមាគមអឺរ៉ាស្យាំង (Eurasian Association) សម្រាប់សហគមន៍អឺរ៉ាស្យាំង។ ទាំងបួនស្ថិតក្រោមការត្រួតពិនិត្យរបស់ក្រសួងវប្បធម៌ សហគមន៍ និងយុវជន (Ministry of Culture, Community and Youth — MCCY)។

០២ចំនួនប្រជាជនសិង្ហបុរីតាមជាតិសាសន៍ តាមទិន្នន័យ DOS

មុននឹងចូលទៅក្នុងលម្អិតគោលនយោបាយ គួរដឹងពីទិន្នន័យប្រជាសាស្ត្រមូលដ្ឋាន។ តាមរបាយការណ៍ Population Trends 2025 របស់មន្ទីរស្ថិតិសិង្ហបុរី (Department of Statistics Singapore — DOS) គិតត្រឹមខែមិថុនា ២០២៥ ចំនួនប្រជាជនអចិន្ត្រៃយ៍ (resident population) សិង្ហបុរីមានសមាសភាពជាតិសាសន៍ដូចតទៅ៖ ជនជាតិចិន ៧៣,៩% ជនជាតិម៉ាឡេ ១៣,៥% ជនជាតិឥណ្ឌា ៩,០% និងជាតិសាសន៍ផ្សេងទៀត (រួមទាំងអឺរ៉ាស្យាំង) ៣,៥%។ DOS កត់សម្គាល់ថា សមាសភាពជាតិសាសន៍នេះនៅតែមានស្ថេរភាពជាទូទៅក្នុងរយៈពេលមួយទសវត្សរ៍ចុងក្រោយ។

ចំណុចសំខាន់មួយទៀតដែល DOS រាយការណ៍ គឺភាពចាស់ទុំយ៉ាងឆាប់រហ័សនៃប្រជាជន៖ អាយុមធ្យម (median age) កើនដល់ ៤៣,២ ឆ្នាំ ធៀបនឹង ៣៩,៦ ឆ្នាំកាលពីមួយទសវត្សរ៍មុន ខណៈសមាមាត្រប្រជាជនអាយុ ៦៥ ឆ្នាំឡើងទៅ កើនដល់ ១៨,៨% ធៀបនឹង ១១,៨% ក្នុងឆ្នាំ ២០១៥។ សមាមាត្រគាំទ្រវ័យចាស់ (old-age support ratio — ចំនួនប្រជាជនអាយុ ២០-៦៤ ធៀបនឹងប្រជាជនអាយុ ៦៥ ឡើងទៅម្នាក់) ធ្លាក់ចុះដល់ ៣,៣ ធៀបនឹង ១១,៣ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៨០ — និន្នាការនេះជាកត្តាចម្បងមួយពន្យល់ការកើនឡើងនៃការចំណាយសង្គមនាពេលអនាគត ដូចនឹងបង្ហាញនៅផ្នែក E។

០៣សន្តិទាន GST (GST Voucher)៖ គម្រោងអចិន្ត្រៃយ៍សម្រាប់ពលរដ្ឋទាំងអស់

សន្តិទាន GST (GST Voucher — GSTV) ជាគម្រោងផ្ទេរប្រាក់អចិន្ត្រៃយ៍របស់រដ្ឋាភិបាលសិង្ហបុរី ដែលក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុ (Ministry of Finance — MOF) ចាត់ចែងជារៀងរាល់ឆ្នាំ ក្នុងគោលបំណងជួយពលរដ្ឋមានចំណូលទាបនិងមធ្យមទប់ទល់នឹងបន្ទុកពន្ធលើទំនិញនិងសេវាកម្ម (Goods and Services Tax — GST)។ គម្រោងនេះមានធាតុផ្សំបី៖ GSTV-Cash (ប្រាក់សុទ្ធ) GSTV-MediSave (ការបញ្ចូលទឹកប្រាក់ទៅគណនី MediSave សម្រាប់មនុស្សចាស់) និង GSTV-U-Save (ការបញ្ចុះថ្លៃឧបករណ៍ប្រើប្រាស់សម្រាប់គ្រួសារ HDB)។ លក្ខណៈសម្គាល់សំខាន់មួយ គឺគម្រោងនេះអនុវត្តលើ “ពលរដ្ឋសិង្ហបុរីទាំងអស់” ដោយផ្អែកតែលើលក្ខខណ្ឌសេដ្ឋកិច្ច — ចំណូលដែលអាចវាយតម្លៃបាន (Assessable Income) និងតម្លៃប្រចាំឆ្នាំនៃលំនៅដ្ឋាន (Annual Value) — មិនគិតពីជាតិសាសន៍ឡើយ តាមការបញ្ជាក់ជាផ្លូវការរបស់ MOF។

តាមសេចក្តីប្រកាសរបស់ MOF ចុះថ្ងៃទី ៩ កក្កដា ២០២៦ រង្វិលជុំចំណាយឆ្នាំ ២០២៦ (ចាប់ផ្ដើមចែកចាយថ្ងៃទី ៧ សីហា ២០២៦) នឹងផ្តល់ GSTV-Cash រហូតដល់ ៨៥០ ដុល្លារ ដល់ពលរដ្ឋពេញវ័យប្រមាណ ១,៥ លាននាក់ ព្រមទាំង GSTV-MediSave ចាប់ពី ១៥០ ដល់ ៤៥០ ដុល្លារ ដល់មនុស្សចាស់ប្រមាណ ៧១០.០០០ នាក់ — សរុបទឹកប្រាក់ចែកចាយប្រមាណ ១,៤ ពាន់លានដុល្លារ ក្នុងរង្វិលជុំតែមួយ។ លក្ខខណ្ឌទទួលបានផ្អែកលើចំណូលអាចវាយតម្លៃបានឆ្នាំវាយតម្លៃ ២០២៥ និងតម្លៃប្រចាំឆ្នាំនៃលំនៅដ្ឋាន។

០៤កញ្ចប់ធានា (Assurance Package)៖ ការទប់ស្កាត់ផលប៉ះពាល់ការឡើងអត្រា GST

កញ្ចប់ធានា (Assurance Package — AP) ជាគម្រោងធំមួយ ដែលរដ្ឋាភិបាលសិង្ហបុរីប្រកាសដើម្បីទប់ស្កាត់ផលប៉ះពាល់ពីការឡើងអត្រា GST ពី ៧% ដល់ ៩% ក្នុងដំណាក់កាលពីរ (៧%→៨% ក្នុងឆ្នាំ ២០២៣ និង ៨%→៩% ក្នុងឆ្នាំ ២០២៤)។ តាមឯកសារផ្លូវការ Annex F-2 របស់ MOF កញ្ចប់ដើមមានទំហំ ៦ ពាន់លានដុល្លារ ហើយក្រោយមកត្រូវបានបន្ថែម ៦៤០ លានដុល្លារ សរុប ៦,៦៤ ពាន់លានដុល្លារ ចែកចាយចាប់ពីខែធ្នូ ២០២២ ដល់ឆ្នាំ ២០២៦។

AP រួមមានធាតុផ្សំជាច្រើន៖ ប្រាក់សុទ្ធ AP ចាប់ពី ៧០០ ដល់ ១.៦០០ ដុល្លារក្នុងមួយមនុស្សពេញវ័យ (២,៨ លាននាក់) GSTV-Cash ប្រាក់រង្វាន់សម្រាប់មនុស្សចាស់ចំណូលទាប ៦០០-៩០០ ដុល្លារ (៨៥០.០០០ នាក់) GSTV-U-Save បន្ថែម ៣៣០-៥៧០ ដុល្លារក្នុងមួយគ្រួសារ (៩៥០.០០០ គ្រួសារ HDB) ការបញ្ចូលទឹកប្រាក់ MediSave ៤៥០ ដុល្លារសម្រាប់អ្នកអាយុ ២០ឆ្នាំចុះ ឬ ៥៥ ឆ្នាំឡើង (២ លាននាក់) និងសន្តិទាន CDC សរុប ៤០០ ដុល្លារក្នុងមួយគ្រួសារ ក្នុងឆ្នាំ ២០២៣-២០២៤។ ចំណុចគួរកត់សម្គាល់ជាពិសេស៖ AP ក៏មានធាតុតូចមួយសម្រាប់ក្រុមជំនួយខ្លួនឯង — ជំនួយ ១២ លានដុល្លារ ក្នុងរយៈពេល ៤ ឆ្នាំ ចែកចាយដល់ CDAC សមាគមអឺរ៉ាស្យាំង (EA) មូលនិធិយាយ៉ាសាន់ម៉ិនដាគី (Mendaki) និង SINDA — បង្ហាញថា យន្តការទាំងពីរ (ជាសកល និងតាមជាតិសាសន៍) ជាភាគច្រើនដាច់ដោយឡែកពីគ្នា ប៉ុន្តែពេលខ្លះត្រួតគ្នាបន្តិចនៅក្នុងឯកសារថវិកាតែមួយ។

០៥ថវិកា ២០២៦ និងទំនោរនាពេលអនាគតនៃការចំណាយសង្គម

នាយករដ្ឋមន្ត្រី Lawrence Wong បានថ្លែងសេចក្តីថវិកា ២០២៦ នៅសភាថ្ងៃទី ១២ កុម្ភៈ ២០២៦ ដោយកំណត់ចំណាយសរុបគ្រោងទុកចំនួន ១៥៤,៦៩ ពាន់លានដុល្លារ។ ក្រៅពីគម្រោងអចិន្ត្រៃយ៍ខាងលើ រដ្ឋាភិបាលបានប្រកាសកញ្ចប់ជំនួយបន្ថែមពីរជុំក្នុងឆ្នាំដដែល ដើម្បីឆ្លើយតបនឹង “ស្ថានភាពមជ្ឈិមបូព៌ា” ដែលជះឥទ្ធិពលដល់ថ្លៃថាមពល និងការចំណាយប្រចាំថ្ងៃ៖ កញ្ចប់ទី១ ថ្ងៃទី ៧ មេសា ២០២៦ ដាក់ចេញសន្តិទាន CDC ចំនួន ៥០០ ដុល្លារ (ធ្វើឲ្យលឿនមកខែមិថុនា ២០២៦) ការទូទាត់ថ្លៃរស់នៅពិសេស (Cost-of-Living Special Payment) ២០០-៤០០ ដុល្លារ និងជំនួយសាច់ប្រាក់សម្រាប់អ្នកបើកបររថភ្លើងក្រោមដីនិងតាក់ស៊ី។ កញ្ចប់ទី២ ថ្ងៃទី ២៩ កក្កដា ២០២៦ ដាក់ចេញសន្តិទាន CDC បន្ថែម ៣០០ ដុល្លារ (មករា ២០២៧) ការបញ្ចុះថ្លៃ U-Save បន្ថែមរហូតដល់ ១៩០ ដុល្លារ និងលក្ខខណ្ឌចំណូលបត់បែនជាងមុនសម្រាប់ជំនួយបណ្តោះអាសន្ន ComCare។

ថ្ងៃទី ៩ កញ្ញា ២០២៦ MOF ប្រកាសកម្មវិធីការទូទាត់ថ្លៃរស់នៅពិសេសដែលពង្រឹងបន្ថែម (Enhanced Budget 2026 Cost-of-Living Special Payment) ចាប់ពី ៤០០ ដល់ ៦០០ ដុល្លារ ដល់ពលរដ្ឋសិង្ហបុរីអាយុ ២១ ឆ្នាំឡើងជាង ២,៤ លាននាក់ ដោយផ្អែកលើលក្ខខណ្ឌជាកម្មសិទ្ធិលំនៅដ្ឋានតែមួយកន្លែង និងចំណូលអាចវាយតម្លៃបានឆ្នាំវាយតម្លៃ ២០២៥ មិនលើសពី ១០០.០០០ ដុល្លារ។ ក្រៅពីនោះ សន្តិទាន SG60 ដែលដាក់ចេញនៅខែកក្កដា ២០២៥ ដើម្បីអបអរខួប ៦០ ឆ្នាំឯករាជ្យភាព ផ្តល់ ៦០០ ដុល្លារដល់ពលរដ្ឋអាយុ ២១-៥៩ ឆ្នាំ និង ៨០០ ដុល្លារដល់អ្នកអាយុ ៦០ ឆ្នាំឡើងទៅ សុពលភាពរហូតដល់ថ្ងៃទី ៣១ ធ្នូ ២០២៦ — ចាត់ចែងដោយក្រុមប្រឹក្សាអភិវឌ្ឍន៍សហគមន៍ (Community Development Councils — CDC) និងសមាគមប្រជាជន (People’s Association) ដោយមានការគាំទ្រពី MOF។

ចំពោះទំនោរនាពេលអនាគត នៅឯសេចក្តីថវិកា ២០២៥ ថ្ងៃទី ១៨ កុម្ភៈ ២០២៥ លោក Wong បានថ្លែងថា ការចំណាយរបស់រដ្ឋាភិបាលបានកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់ពី ១៥% នៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប (GDP) ដល់ ១៨% ក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗនេះ ហើយ “តាមនិន្នាការប្រវត្តិសាស្ត្រ សិង្ហបុរីអាចរំពឹងថាការចំណាយនឹងកើនដល់ ២០% នៃ GDP ត្រឹមឆ្នាំ ២០៣០” ដោយកត្តាចម្បងពីរ គឺតម្រូវការវិនិយោគបន្ថែមលើកម្លាំងពលកម្ម និងការគាំទ្រប្រជាជនវ័យចាស់ដែលកំពុងកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស (ដូចទិន្នន័យ DOS នៅផ្នែក B)។

០៦ប្រវត្តិស្ថាបត្យកម្មក្រុមជំនួយខ្លួនឯងតាមជាតិសាសន៍

ស្របពេលនឹងគម្រោងជាសកលខាងលើ សិង្ហបុរីក៏បានអភិវឌ្ឍស្ថាបត្យកម្មប្រភេទខុសគ្នាទាំងស្រុងចាប់តាំងពីទសវត្សរ៍ ១៩៨០៖ ក្រុមជំនួយខ្លួនឯងតាមជាតិសាសន៍ (self-help groups)។ ក្រុមទាំងនេះកកើតឡើងចេញពីការសង្កេតឃើញថា សហគមន៍នីមួយៗអាចប្រឈមនឹងបញ្ហាសង្គម-សេដ្ឋកិច្ចខុសៗគ្នា ដែលត្រូវការការឆ្លើយតបជាក់លាក់ជាងគម្រោងជាតិទូទៅ — ជាពិសេសផ្នែកអប់រំ។ ចំណុចសំខាន់ គឺគំនិតនេះមិនត្រូវបានអនុវត្តចំពោះសហគមន៍តែមួយឡើយ — រដ្ឋាភិបាលបានគាំទ្រការបង្កើតស្ថាប័នស្រដៀងគ្នាសម្រាប់សហគមន៍ធំៗទាំងបួន ក្នុងគោលការណ៍ស្មើភាពគ្នា។

ក្រសួងវប្បធម៌ សហគមន៍ និងយុវជន (MCCY) ជាស្ថាប័នត្រួតពិនិត្យសំខាន់សព្វថ្ងៃ។ ក្នុងចម្លើយសភាមួយស្តីពីលក្ខខណ្ឌអនុញ្ញាតឲ្យអង្គការសប្បុរសធម៌ (Institution of Public Character — IPC) បម្រើផលប្រយោជន៍ជាក់លាក់ខ្លះ MCCY បានពន្យល់ថា ក្រុមទាំងបួននេះ “ត្រូវបានផ្តល់ការពិចារណាពិសេស ព្រោះពួកគេត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីបំពេញបន្ថែមកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់រដ្ឋាភិបាលក្នុងការលើកកម្ពស់ជីវិត ដោយដោះស្រាយតម្រូវការជាក់លាក់របស់សហគមន៍រៀងៗខ្លួន តាមរយៈការជួយខ្លួនឯងរបស់សហគមន៍”។ MCCY ក៏បញ្ជាក់ថា ក្រុមទាំងបួន “ក៏ដំណើរការកម្មវិធីបម្រើគ្រប់ជាតិសាសន៍ផងដែរ” — មិនមែនកម្រិតតែក្នុងសហគមន៍ខ្លួនឯងទាំងស្រុងឡើយ។

០៧បួនអង្គការ៖ CDAC, Mendaki, SINDA និងសមាគមអឺរ៉ាស្យាំង

ខាងក្រោមនេះជាការពិពណ៌នាប្រៀបធៀបនៃអង្គការទាំងបួន ដែលនីមួយៗមានឋានៈ ការត្រួតពិនិត្យ និងរចនាសម្ព័ន្ធហិរញ្ញប្បទានស្រដៀងគ្នា ទោះបីជាបម្រើសហគមន៍ខុសគ្នាក៏ដោយ៖

០៨យន្តការហិរញ្ញប្បទាន៖ ការកាត់ប្រាក់បៀវត្សរ៍ និងជំនួយផ្គូផ្គង

ក្រុមជំនួយខ្លួនឯងទាំងបួនត្រូវបានផ្តល់ថវិកាចម្បងតាមមូលដ្ឋានពីរ។ ទីមួយ គឺមូលនិធិកាត់ប្រាក់បៀវត្សរ៍ (payroll deduction) — និយោជកកាត់ចំណែកតូចមួយពីប្រាក់ខែបុគ្គលិកជារៀងរាល់ខែ ស្របគ្នាជាមួយការចូលរួមមូលនិធិសន្តិសុខសង្គមកណ្តាល (Central Provident Fund — CPF)។ ក្រុមប្រឹក្សា CPF (CPF Board) ជាអ្នកប្រមូលចំណែកទាំងនេះជំនួសក្រុមនីមួយៗ ដោយកំណត់មូលនិធិត្រឹមត្រូវពីជាតិសាសន៍/សាសនាដែលបានចុះក្នុងអត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ (NRIC) របស់និយោជិត។ បុគ្គលិកភាគច្រើនត្រូវជាពលរដ្ឋ ឬអ្នករស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ ខណៈមូលនិធិ MBMF និង SINDA ទទួលអ្នកកាន់ប័ណ្ណការងារបរទេសមួយចំនួនផងដែរ។

ទីពីរ គឺជំនួយផ្គូផ្គងពីរដ្ឋាភិបាល តាមរយៈ MCCY។ តាមសេចក្តីប្រកាសរបស់ MCCY ចុះថ្ងៃទី ៣១ សីហា ២០១៤ រដ្ឋាភិបាលបានបង្កើនជំនួយផ្គូផ្គងសម្រាប់ក្រុមទាំងបួន៖ CDAC ទទួល ១០ លានដុល្លារ ជាកញ្ចប់តែមួយសម្រាប់ឆ្នាំសារពើពន្ធ ២០១៤-២០១៨ SINDA ទទួលរហូតដល់ ៣,៤ លានដុល្លារជារៀងរាល់ឆ្នាំ សមាគមអឺរ៉ាស្យាំងទទួលរហូតដល់ ៤០០.០០០ ដុល្លារជារៀងរាល់ឆ្នាំ ខណៈអង្គការម៉ាឡេ/មូស្លីម (រួមទាំង Mendaki) ទទួលការកើនឡើងពី ៤ លានទៅ ៥ លានដុល្លារជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ MCCY ពន្យល់ថា សហគមន៍តូចជាងជួបការលំបាកជាងក្នុងការរៃអង្គាសមូលនិធិដោយខ្លួនឯង ដូច្នេះទទួលការគាំទ្រតាមសមាមាត្រច្រើនជាង ហើយបញ្ជាក់ថា ក្រុមទាំងបួនរួមគ្នាបម្រើអ្នកទទួលផលលើសពី ១៦៤.០០០ នាក់។

តាមទិន្នន័យដែលទស្សនាវដ្តី Petir របស់គណបក្សសកម្មប្រជាជន (People’s Action Party — PAP) បានចងក្រង ថវិកាសរុបរបស់ក្រុមទាំងបួនរួមគ្នាក្នុងឆ្នាំ ២០១៧ ស្ថិតនៅប្រមាណ ៨០ លានដុល្លារ។ តួលេខនេះ រួមជាមួយជំនួយ ១២ លានដុល្លារក្នុងរយៈពេល ៤ ឆ្នាំ ដែលបានលើកឡើងរួចហើយនៅផ្នែក D ជាផ្នែកនៃកញ្ចប់ធានា — សុទ្ធតែបង្ហាញពីទំហំតូចរបស់យន្តការនេះ ធៀបនឹងគម្រោងជាសកលដែលពិពណ៌នានៅផ្នែក C-E។

០៩ការប្រៀបធៀបទំហំ៖ ពាន់លាន ធៀបនឹង លាន

ដើម្បីយល់កម្រិតពិតប្រាកដនៃភាពខុសគ្នារវាងយន្តការទាំងពីរ គួរដាក់តួលេខទាំងអស់ក្បែរគ្នា៖

១០សំណួរនយោបាយកំពុងជជែក៖ ការរិះគន់ និងការការពារម៉ូដែលក្រុមជំនួយខ្លួនឯង

ថាតើគួររក្សាស្ថាបត្យកម្មក្រុមជំនួយខ្លួនឯងតាមជាតិសាសន៍បន្តទៅមុខទៀត ឬគួរផ្លាស់ប្តូរទៅរកគំរូផ្អែកលើតម្រូវការសុទ្ធសាធ (needs-based) ដោយមិនគិតពីជាតិសាសន៍ គឺជាសំណួរនយោបាយកំពុងជជែកយ៉ាងសកម្មនៅសិង្ហបុរី។ អត្ថបទនេះមិនកាត់សេចក្តីថាភាគីណាត្រឹមត្រូវនោះទេ គ្រាន់តែបង្ហាញជំហរដែលបានចែងជាសាធារណៈពីភាគីសំខាន់ៗ។

ការរិះគន់៖ អ្នកនយោបាយប្រឆាំង និងអ្នកសិក្សា

លោកស្រី Sylvia Lim ប្រធានគណបក្សពលករ (Workers’ Party) បានថ្លែងសុន្ទរកថាមួយក្នុងសភាថ្ងៃទី ១ កញ្ញា ២០២០ ក្រោមចំណងជើង “ជំហានឆ្ពោះទៅសង្គមក្រោយជាតិសាសន៍” (Steps Towards A Post-Racial Society)។ លោកស្រីទទួលស្គាល់ “ការចូលរួមចំណែកសំខាន់” របស់ក្រុមជំនួយខ្លួនឯង ប៉ុន្តែអះអាងថា “តាមពិត ក្រុមទាំងនេះពង្រឹងស្មារតីជាតិសាសន៍” ហើយស្នើសុំឲ្យរដ្ឋាភិបាលពិនិត្យឡើងវិញ “ថាតើក្រុមជំនួយខ្លួនឯងបច្ចុប្បន្នគួរបញ្ចូលគ្នាក្នុងអង្គភាពជាតិឯកភាពមួយ ដើម្បីប្រមូលធនធានជាតិលើមូលដ្ឋានមិនគិតជាតិសាសន៍” (race-blind)។

អ្នកនិពន្ធ Song Eraou សរសេរឱ្យអង្គការសារព័ត៌មាន New Naratif ដោយប្រើក្របខ័ណ្ឌវិភាគរបស់អ្នកប្រវត្តិវិទូ Thum Ping Tjin អះអាងថា ការផ្តល់ជំនួយសង្គមផ្អែកលើប្រភេទជាតិសាសន៍កំណត់ទុកជាមុន អាចបញ្ជាក់ឡើងវិញនូវទំនាក់ទំនងរវាងជាតិសាសន៍ និងលក្ខណៈជាក់លាក់មួយចំនួន ដែលច្រាសមកវិញ ធ្វើឲ្យកិច្ចខិតខំកាត់បន្ថយការរើសអើងកាន់តែពិបាក ព្រមទាំងបង្ហាញករណីលើកលែងមួយចំនួន ដូចជាជនជាតិឥណ្ឌាមូស្លីម ដែលអាចធ្លាក់នៅចន្លោះប្រភេទមូលនិធិផ្សេងៗ។ បណ្ឌិត Shannon Ang សាស្ត្រាចារ្យជំនួយផ្នែកសង្គមវិទ្យា សាកលវិទ្យាល័យបច្ចេកវិទ្យាណានយាង (NTU) សរសេរឱ្យវេទិកា Academia.sg ជាមួយទស្សនៈស្មុគស្មាញជាងនេះ៖ គាត់មិនអះអាងថាទិន្នន័យតាមស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ច-សង្គមអាចជំនួសទិន្នន័យតាមជាតិសាសន៍បានទាំងស្រុងទេ ព្រោះជំរឿន ២០២០ បង្ហាញថា កម្មសិទ្ធិផ្ទះ HDB កើនឡើងបន្តិចជាទូទៅ (ពី ៤,៦% ដល់ ៦,៥%) ប៉ុន្តែស្ទើរតែកើនទ្វេដងចំពោះគ្រួសារម៉ាឡេ (ពី ៨,៧% ដល់ ១៦,០%) — បង្ហាញថា ការលុបចោលការវាស់ស្ទង់តាមជាតិសាសន៍ អាចលាក់បាំងគម្លាតពិតប្រាកដក្នុងក្រុមរងបាន។

ការការពារ៖ រដ្ឋាភិបាល និងក្រុមជំនួយខ្លួនឯង

អតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រី Lee Hsien Loong (ជានាយករដ្ឋមន្ត្រីនាពេលនោះ) បានថ្លែងសុន្ទរកថានៅឯកម្មវិធីខួប ៣០ ឆ្នាំ CDAC ថ្ងៃទី ១៨ កញ្ញា ២០២២ (កំណត់ហេតុផ្លូវការដោយការិយាល័យនាយករដ្ឋមន្ត្រី — PMO) ថា “ក្រុមជំនួយខ្លួនឯងយល់កាន់តែច្បាស់ពីលក្ខណៈពិសេស និងតម្រូវការខុសៗគ្នារបស់សហគមន៍របស់ខ្លួន … ពួកគេអាចកែសម្រួលជំនួយ និងកម្មវិធីឲ្យសមស្របបំផុតសម្រាប់សហគមន៍របស់ខ្លួន ហើយអាចដោះស្រាយបញ្ហាដោយផ្ទាល់ ដោយមិនបង្កភាពប្រែប្រួលខាងជាតិសាសន៍ ឬសាសនា”។ លោកបន្តថា “យើងនឹងបាត់បង់អ្វីមួយដ៏មានតម្លៃ ប្រសិនបើគ្មានក្រុមជំនួយខ្លួនឯង”។

ចំណែក MCCY ខ្លួនឯង ក្នុងសុន្ទរកថាមួយខែមករា ២០២៥ ស្តីពី “ការរក្សាភាពពិសេសរបស់សិង្ហបុរី តាមរយៈការកសាងជាតិ ‘យើងជាមុន'” បានពិពណ៌នាក្រុមជំនួយខ្លួនឯងថា “យកចិត្តទុកដាក់ជាពិសេសចំពោះផ្នែកខ្លះនៃប្រជាជនរបស់យើង ក្នុងផ្នែកតម្រូវការជាក់លាក់ដូចជាអប់រំ និងសុខាភិបាល” ដោយដាក់ក្រុមទាំងនេះក្នុងក្របខ័ណ្ឌធំជាងនៃការធ្វើសមាហរណកម្មសង្គមតាមផ្លូវ “យើងជាមុន” ជាជាងការបំបែកគ្នាទាំងស្រុង ឬការបញ្ចូលគ្នាទាំងស្រុង។

១១ការសម្គាល់សំខាន់ចុងក្រោយ៖ កុំច្រឡំយន្តការទាំងពីរ

ចំណុចខុសយល់ញឹកញាប់បំផុតមួយ ក្នុងការសន្ទនាសាធារណៈអំពីប្រធានបទនេះ គឺការច្រឡំរវាងគំនិតពីរដែលខុសគ្នាទាំងស្រុងតាមស្ថាប័ន៖ “ការគាំទ្រតាមក្រុមជំនួយខ្លួនឯងតាមជាតិសាសន៍” និង “ការចំណាយសង្គមទូទៅរបស់រដ្ឋាភិបាល”។

• មិនមែនការពិត៖ “រដ្ឋាភិបាលសិង្ហបុរីផ្តល់ការគាំទ្រពិសេសសម្រាប់តែជនជាតិចិន”
• មិនមែនការពិត៖ “ថវិកា ១៥៤,៦៩ ពាន់លានដុល្លាររបស់ថវិកា ២០២៦ ភាគច្រើនហូរទៅកាន់ក្រុមជំនួយខ្លួនឯង”

• ជាការពិត៖ ការចំណាយសង្គមភាគច្រើន — សន្តិទាន GST កញ្ចប់ធានា សន្តិទាន CDC — ជាសកល និងមិនគិតជាតិសាសន៍ អនុវត្តលើពលរដ្ឋទាំងអស់តាមចំណូល
• ជាការពិត៖ ក្រុមជំនួយខ្លួនឯងតាមជាតិសាសន៍ជាយន្តការជាក់លាក់ តូចជាងច្រើន ដែលមានស្ថាប័នស្មើគ្នាចំនួន ៤ សម្រាប់សហគមន៍ធំៗទាំងអស់ មិនមែនតែសម្រាប់ជនជាតិចិនទេ

១២សំណួរញឹកញាប់

១៣ប្រភព

1. Ministry of Finance — GST Voucher, August 2026
2. Ministry of Finance — Enhanced Budget 2026 COL Special Payment
3. Ministry of Finance — Annex F-2: Assurance Package for GST
4. gov.sg — Singapore Budget 2026
5. Department of Statistics Singapore — Population Trends 2025
6. CDC Singapore — SG60 Vouchers media release
7. CDAC — About Us
8. Yayasan MENDAKI — 40th Anniversary history
9. Wikipedia — Singapore Indian Development Association
10. Eurasian Association, Singapore — Our History
11. CPF Board — Contributions to Self-Help Groups
12. MCCY — Government increases matching grant for Self-Help Groups
13. MCCY — Criteria for allowing IPCs to cater to sectional interests
14. The Workers’ Party — “Steps Towards A Post-Racial Society”, Sylvia Lim
15. New Naratif — The Political Economy of Race in Singapore
16. Academia.sg — “Race-based data: Friend or foe?” (Shannon Ang)
17. Prime Minister’s Office Singapore — PM Lee at CDAC 30th Anniversary
18. MCCY — “Maintaining Singapore’s exceptionalism by building a ‘We-first’ nation”
19. Petir (PAP) — How Self-Help Groups promote social mobility

📷 រូបភាពក្នុងអត្ថបទនេះ មានប្រភព និងឥណទានម្ចាស់កម្មសិទ្ធិនៅក្រោមរូបភាពនីមួយៗ។ ចុចលើរូបភាព ដើម្បីមើលទំហំធំ។

✓ ផ្ទៀងផ្ទាត់ជាមួយប្រភពស្នូល ១៩ ប្រភព