ទិដ្ឋភាពទូទៅ៖ អ្វីប្រកាសកាលពីថ្ងៃទី១៥ កញ្ញា A

រៀងរាល់ខែ ការិយាល័យស្ថិតិជាតិចិន (NBS) ចេញផ្សាយសំណុំទិន្នន័យសកម្មភាពសេដ្ឋកិច្ចមួយឈុតធំ ដែលទីផ្សារហិរញ្ញវត្ថុពិភពលោកតាមដានយ៉ាងជិតស្និទ្ធ ព្រោះចិនជាសេដ្ឋកិច្ចធំទីពីរបំផុតលើពិភពលោក។ ការចេញផ្សាយថ្ងៃទី១៥ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ គ្របដណ្តប់ខែសីហា ហើយលទ្ធផលបានបង្ហាញរូបភាពមួយស្មុគស្មាញ៖ ផលិតកម្មឧស្សាហកម្មកើនឡើង៥.២%ធៀបនឹងឆ្នាំមុន ខ្ពស់ជាងខែកក្កដា (៤.៥%) និងខ្ពស់ជាងការព្យាករណ៍អ្នកវិភាគ (៤.៨%) ដោយមានការជំរុញពីផលិតកម្មបរិក្ខារ និងផលិតកម្មបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់។ ផ្ទុយទៅវិញ ការលក់រាយបានកើនឡើងត្រឹមតែ០.៤%ប៉ុណ្ណោះ — ថយចុះពីខែកក្កដា (០.៦%) និងទាបជាងការព្យាករណ៍ (០.៨%) — ជាសញ្ញាបញ្ជាក់ថាការចំណាយប្រជាជនចិននៅតែទន់ខ្សោយ។ វិនិយោគទ្រព្យអចល័តទូទាំងប្រទេស (fixed-asset investment) ធ្លាក់ចុះ៧.២%ក្នុងរយៈពេលប្រាំបីខែដំបូងឆ្នាំ២០២៦ធៀបនឹងរយៈពេលដូចគ្នាក្នុងឆ្នាំមុន — ការធ្លាក់ចុះខ្លាំងបំផុតចាប់តាំងពីខែមេសា ឆ្នាំ២០២០ អំឡុងពេលដំបូងនៃវិបត្តិកូវីដ-១៩។ ក្នុងចំណោមនោះ វិនិយោគអចលនទ្រព្យធ្លាក់ចុះខ្លាំងជាងគេ គឺ១៩.៩%ក្នុងរយៈពេលដដែល ខណៈតម្លៃផ្ទះថ្មីនៅតែបន្តធ្លាក់ចុះនៅភាគច្រើននៃទីក្រុងធំៗ។ អត្រាគ្មានការងារធ្វើតំបន់ទីក្រុងបានកើនឡើងបន្តិចដល់៥.៣%ពី៥.២%ក្នុងខែកក្កដា។ អ្នកនាំពាក្យ NBS លោក Fu Linghui បានពណ៌នាបរិយាកាសខាងក្រៅថា «ស្មុគស្មាញ និងលំបាក» ពេលបកស្រាយទិន្នន័យទាំងនេះជាមួយអ្នកសារព័ត៌មាន។

ផ្ទៃខាងក្រោយ៖ សេដ្ឋកិច្ចចិនកំពុងស្ថិតត្រង់ណា B

ដើម្បីយល់ពីអត្ថន័យនៃទិន្នន័យខែសីហា ចាំបាច់ត្រូវមើលនិន្នាការធំជាងនេះ។ សេដ្ឋកិច្ចចិនបានពង្រីកត្រឹមតែ៤.៣%ធៀបនឹងឆ្នាំមុនក្នុងត្រីមាសទីពីរឆ្នាំ២០២៦ — ជាល្បឿនយឺតបំផុតក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំ — បន្ទាប់ពីលទ្ធផលធុរកិច្ចដើមឆ្នាំកាន់តែយឺតជាងការរំពឹងទុក។ ចាប់តាំងពីការដកខ្លួនចេញពីគោលនយោបាយ«សូន្យកូវីដ»ចុងឆ្នាំ២០២២ រដ្ឋាភិបាលចិនប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាស្មុគស្មាញមួយ៖ របៀបជំនួសកម្លាំងចលករសេដ្ឋកិច្ចចាស់ (វិនិយោគហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងអចលនទ្រព្យ) ដោយកម្លាំងចលករថ្មី (ការប្រើប្រាស់ក្នុងស្រុក និងឧស្សាហកម្មបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់) ដោយមិនបណ្តាលឲ្យកំណើនធ្លាក់ចុះខ្លាំងពេក។ រហូតមកដល់ពេលនេះ លទ្ធផលនៅតែមិនស្មើគ្នា៖ ផលិតកម្មរោងចក្រ និងការនាំចេញនៅតែរឹងមាំ ជាពិសេសក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យា និងផលិតផលបៃតង ប៉ុន្តែការជំនួសកម្លាំងចលករក្នុងស្រុកមិនទាន់ជោគជ័យពេញលេញនោះទេ — ការចំណាយប្រជាជននៅតែទន់ខ្សោយ ខណៈវិស័យអចលនទ្រព្យបន្តជាសម្ពាធធ្ងន់មួយលើកំណើនរួម។ ធនាគារកណ្តាលចិន (People’s Bank of China) និងក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុបានព្យាយាមផ្សំគោលនយោបាយរូបិយវត្ថុ និងហិរញ្ញវត្ថុជាបន្តបន្ទាប់ចាប់តាំងពីចុងឆ្នាំ២០២៤ រួមមានការកាត់បន្ថយអត្រាការប្រាក់ គោលនយោបាយឧបត្ថម្ភការជំនួសរថយន្ត និងឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ចាស់ (trade-in programs) ក៏ដូចជាការគាំទ្រគម្រោងអចលនទ្រព្យមិនទាន់សាងសង់ចប់។ ប៉ុន្តែអ្នកសេដ្ឋកិច្ចវិទូជាច្រើនចាត់ទុកវិធានការទាំងនោះថាមានលក្ខណៈ«បន្តិចម្តងៗ» ជំនួសឲ្យកញ្ចប់ជំរុញសេដ្ឋកិច្ចធំមួយស្រដៀងនឹងអ្វីដែលចិនធ្លាប់អនុវត្តកាលពីវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុសកលឆ្នាំ២០០៨។

ឧស្សាហកម្ម និងបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់៖ ខ្សែស្នួលដែលកំពុងកើនខ្លាំង C

ចំណុចវិជ្ជមានច្បាស់លាស់បំផុតនៅក្នុងទិន្នន័យខែសីហាគឺវិស័យផលិតកម្មឧស្សាហកម្ម។ ផលិតកម្មឧស្សាហកម្មកើនឡើង៥.២%ធៀបនឹងឆ្នាំមុន កើនឡើងគួរឲ្យកត់សម្គាល់ពីខែកក្កដា (៤.៥%) និងលើសពីការព្យាករណ៍អ្នកវិភាគ (៤.៨%)។ ការជំរុញចម្បងមកពីវិស័យផលិតកម្មបរិក្ខារ និងផលិតកម្មបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ ដែលបានទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីគោលនយោបាយឧស្សាហកម្មរបស់រដ្ឋចិនអស់ជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ។ វិនិយោគក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់បានកើនឡើង៥.២%ក្នុងរយៈពេលប្រាំបីខែដំបូងឆ្នាំ២០២៦ — កម្រិតដដែលនឹងអត្រាកំណើនផលិតកម្មឧស្សាហកម្មរួម ប៉ុន្តែជារង្វាស់ខុសគ្នា — ខណៈផលិតកម្មថ្មលីចូម-អ៊ីយ៉ុងកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង៥៧.២%ធៀបនឹងឆ្នាំមុន ហើយផលិតកម្មដងដៃស្វ័យប្រវត្តិឧស្សាហកម្ម (industrial robots) កើនឡើងដល់៣៤.៦%។ តួលេខទាំងនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីអាទិភាពយុទ្ធសាស្ត្ររយៈពេលវែងរបស់រដ្ឋាភិបាលចិនក្រោមផែនការ«ផលិតកម្មចិន ២០២៥» និងគោលនយោបាយបន្តបន្ទាប់ ដែលមានគោលដៅឲ្យចិនក្លាយជាអ្នកដឹកនាំពិភពលោកលើផលិតកម្មបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ រថយន្តអគ្គិសនី ថ្មផ្ទុកថាមពល និងឧបករណ៍ថាមពលបៃតង។ ក៏ប៉ុន្តែអ្នកសេដ្ឋកិច្ចវិទូព្រមានថា ការផ្តោតលើផលិតកម្មខាងផ្គត់ផ្គង់ (supply side) ដោយមិនមានតម្រូវការក្នុងស្រុកគ្រប់គ្រាន់ អាចនាំឲ្យមានហានិភ័យផលិតលើសកម្រិត (overcapacity) និងតម្លៃធ្លាក់ចុះនៅវិស័យមួយចំនួន ជាពិសេសផ្នែករថយន្តអគ្គិសនី និងបន្ទះកោសិកាព្រះអាទិត្យ ដែលកំពុងប្រឈមមុខនឹងសង្គ្រាមតម្លៃខ្លាំងក្នុងទីផ្សារក្នុងស្រុក។

ការប្រើប្រាស់ក្នុងស្រុក៖ ហេតុអ្វីប្រជាជនមិនហ៊ានចំណាយ D

ផ្ទុយពីវិស័យឧស្សាហកម្ម ការលក់រាយចិនបានបង្ហាញសញ្ញាមិនសូវល្អសោះឡើយ។ ការលក់រាយកើនឡើងត្រឹមតែ០.៤%ធៀបនឹងឆ្នាំមុនក្នុងខែសីហា ថយចុះពីខែកក្កដា (០.៦%) និងទាបជាងការព្យាករណ៍អ្នកវិភាគ (០.៨%)។ តួលេខនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីអារម្មណ៍ប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់របស់អ្នកប្រើប្រាស់ចិនចំពោះការចំណាយធំៗ ជាពិសេសទំនិញកម្រិតថ្លៃ ឡាន និងសម្ភារៈផ្ទះ។ មូលហេតុចម្បងជាច្រើនត្រូវបានលើកឡើងដោយអ្នកសេដ្ឋកិច្ចវិទូ៖ ទីមួយ ការធ្លាក់ចុះជាបន្តបន្ទាប់នៃតម្លៃអចលនទ្រព្យធ្វើឲ្យប្រជាជនមធ្យមដែលទ្រព្យសម្បត្តិភាគច្រើនចងភ្ជាប់ជាមួយផ្ទះ មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនក្រីក្រជាងមុន (negative wealth effect) ទោះជាប្រាក់ចំណូលបច្ចុប្បន្នមិនប្រែប្រួលក៏ដោយ។ ទីពីរ ទីផ្សារការងារនៅមិនទាន់មានទំនុកចិត្តគ្រប់គ្រាន់ ជាពិសេសសម្រាប់យុវជនបញ្ចប់ការសិក្សាថ្មីៗ។ ទីបី និន្នាការតម្លៃទំនិញធ្លាក់ចុះ ឬអតិផរណាទាបខ្លាំង (disinflation) បណ្តាលឲ្យអ្នកប្រើប្រាស់មួយចំនួនពន្យារពេលទិញទំនិញធំៗ ដោយសង្ឃឹមថាតម្លៃនឹងបន្តធ្លាក់ចុះទៀត។ រដ្ឋាភិបាលបានព្យាយាមឆ្លើយតបតាមរយៈកម្មវិធីឧបត្ថម្ភការជំនួសទំនិញប្រើប្រាស់ចាស់ (trade-in subsidies) សម្រាប់ឧបករណ៍អគ្គិសនី និងរថយន្ត ក៏ដូចជាការពង្រីកការឧបត្ថម្ភការប្រាក់កម្ចីអ្នកប្រើប្រាស់ក្នុងខែសីហា ប៉ុន្តែអ្នកវិភាគភាគច្រើនរំពឹងថាផលប៉ះពាល់វិជ្ជមាននឹងនៅតែមានកម្រិត។

វិនិយោគទ្រព្យអចល័ត៖ ការធ្លាក់ចុះខ្លាំងបំផុតចាប់តាំងពី២០២០ E

វិនិយោគទ្រព្យអចល័តទូទាំងប្រទេស (fixed-asset investment) — ដែលរួមមានការចំណាយលើរោងចក្រ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ អចលនទ្រព្យ និងគម្រោងសាធារណៈផ្សេងទៀត — ធ្លាក់ចុះ៧.២%ក្នុងរយៈពេលប្រាំបីខែដំបូងឆ្នាំ២០២៦ធៀបនឹងរយៈពេលដូចគ្នាក្នុងឆ្នាំមុន។ នេះជាការធ្លាក់ចុះខ្លាំងបំផុតគិតចាប់តាំងពីខែមេសា ឆ្នាំ២០២០ អំឡុងពេលរលកដំបូងនៃវិបត្តិកូវីដ-១៩ ពេលសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកភាគច្រើនត្រូវបិទខ្ទប់។ ការធ្លាក់ចុះនេះមិនស្មើគ្នាទូទាំងគ្រប់វិស័យទេ៖ វិនិយោគឧស្សាហកម្ម និងបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់នៅតែកើនឡើង ខណៈវិនិយោគហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងអចលនទ្រព្យធ្លាក់ចុះខ្លាំង។ រដ្ឋាភិបាលមូលដ្ឋាន ដែលកាលពីមុនពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងលើប្រាក់ចំណូលពីការលក់ដីធ្លីឲ្យអ្នកអភិវឌ្ឍន៍អចលនទ្រព្យ ដើម្បីផ្តល់មូលនិធិដល់គម្រោងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធក្នុងស្រុក កំពុងជួបប្រទះការធ្លាក់ចុះនៃប្រភពចំណូលនេះយ៉ាងខ្លាំង ដែលកំណត់សមត្ថភាពរបស់ខ្លួនក្នុងការចាប់ផ្តើមគម្រោងថ្មីៗ។ បន្ថែមលើនេះ បំណុលមូលដ្ឋានក្នុងតំបន់ខ្លះកំពុងស្ថិតក្នុងកម្រិតខ្ពស់ ដែលកំណត់ចន្លោះថវិកាបន្ថែមសម្រាប់ចំណាយហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធថ្មី។ វិនិយោគវិស័យឯកជននៅមិនទាន់មានទំនុកចិត្តគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីជំនួសកន្លែងទំនេរដែលការវិនិយោគរដ្ឋកំពុងកាត់បន្ថយនោះទេ ដែលធ្វើឲ្យវិនិយោគសរុបទូទាំងប្រទេសបន្តទន់ខ្សោយ ទោះជាមានចលករវិជ្ជមានខ្លះនៅវិស័យបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ក៏ដោយ។

វិបត្តិអចលនទ្រព្យ៖ ៥ឆ្នាំក្រោយ Evergrande F

វិស័យអចលនទ្រព្យនៅតែជាចំណុចទន់ខ្សោយបំផុតតែមួយគត់ក្នុងទិន្នន័យខែសីហា។ វិនិយោគអចលនទ្រព្យធ្លាក់ចុះ១៩.៩%ក្នុងរយៈពេលប្រាំបីខែដំបូងឆ្នាំ២០២៦ធៀបនឹងរយៈពេលដូចគ្នាក្នុងឆ្នាំ២០២៥ ខណៈចំនួនគម្រោងសាងសង់ថ្មីចាប់ផ្តើមធ្លាក់ចុះប្រមាណមួយភាគបួន។ លើផ្នែកតម្លៃ តម្លៃផ្ទះថ្មីទូទាំងប្រទេសធ្លាក់ចុះ៣.០%ធៀបនឹងឆ្នាំមុនក្នុងខែសីហា — ធូរស្រាលបន្តិចពីការធ្លាក់ចុះ៣.២%ក្នុងខែកក្កដា ប៉ុន្តែនៅតែធ្លាក់ចុះ០.១%ធៀបនឹងខែមុន ដដែលនឹងខែកក្កដា។ លទ្ធផលនេះមិនស្មើគ្នាទូទាំងប្រទេសទេ៖ ទីក្រុងប៉េកាំងធ្លាក់ចុះ២.៣% ក្រុងក្វាងចូវធ្លាក់ចុះ១.៩% និងក្រុងសិនជិនធ្លាក់ចុះ២.៣% ខណៈតែក្រុងសៀងហៃប៉ុណ្ណោះដែលបានកើនឡើង៣.០%ធៀបនឹងឆ្នាំមុន — ជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ថាទីផ្សារអចលនទ្រព្យចិនកំពុងបែកខ្ញែកខ្លាំងសូម្បីតែក្នុងចំណោមទីក្រុងកម្រិតទី១ខ្លួនឯង។ ការធ្លាក់ចុះនេះកំពុងបន្តអូសបន្លាយអស់ប្រមាណ៥ឆ្នាំហើយ ចាប់តាំងពីការដួលរលំហិរញ្ញវត្ថុរបស់ក្រុមហ៊ុនអភិវឌ្ឍន៍អចលនទ្រព្យធំ Evergrande ក្នុងឆ្នាំ២០២១ ដែលបានបង្កឲ្យមានវិបត្តិទំនុកចិត្តទូទាំងវិស័យ។ រដ្ឋាភិបាលបានប្រកាសវិធានការជាបន្តបន្ទាប់អស់ជាងពីរឆ្នាំមកនេះដើម្បីស្ថិតស្ថេរវិស័យនេះ — រួមមានការសម្រួលលក្ខខណ្ឌប្រាក់កម្ចីទិញផ្ទះ និងការគាំទ្រហិរញ្ញវត្ថុដល់គម្រោងលក់មុនសាងសង់ (presold projects) ដែលមិនទាន់សាងសង់ចប់ — ប៉ុន្តែសេចក្តីរាយការណ៍បន្តបញ្ជាក់ថា«ការស្តារឡើងវិញជាប្រព័ន្ធ និងគង់វង្សនៅមិនទាន់កើតឡើងនៅឡើយទេ»។

ទីផ្សារការងារ៖ អត្រាគ្មានការងារធ្វើកើនឡើង G

អត្រាគ្មានការងារធ្វើតំបន់ទីក្រុងដែលធ្វើការស្ទង់មតិ (urban surveyed unemployment rate) បានកើនឡើងបន្តិចដល់៥.៣%ក្នុងខែសីហា ពី៥.២%ក្នុងខែកក្កដា។ ទោះជាការកើនឡើងនេះមើលទៅតូចនៅលើក្រដាសក៏ដោយ វាឆ្លុះបញ្ចាំងពីទិសដៅដូចគ្នានឹងសូចនាករផ្សេងទៀត៖ ទីផ្សារការងារកំពុងទទួលរងសម្ពាធបន្តិចម្តងៗ ជាជាងកំពុងកាន់តែប្រសើរឡើងតាមចង្វាក់ដូចផលិតកម្មឧស្សាហកម្ម។ ការកើនឡើងនេះកើតឡើងចំពេលដែលសាកលវិទ្យាល័យចិនច្រើនកំពុងបញ្ចប់ការសិក្សានិសិត្សរាប់លានៗនាក់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដែលកំពុងជួបការប្រកួតប្រជែងខ្លាំងសម្រាប់តំណែងការងារកម្រិតចាប់ផ្តើម ជាពិសេសនៅវិស័យសេវាកម្ម និងបច្ចេកវិទ្យា ដែលធ្លាប់ជាប្រភពការងារចម្បងសម្រាប់និស្សិតចប់ថ្មីមុនពេលមានការកាត់បន្ថយបុគ្គលិកជាបន្តបន្ទាប់នៅឧស្សាហកម្មបច្ចេកវិទ្យាធំៗចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០២២។ ចំណែកឯវិស័យផលិតកម្ម ទោះជាផលិតកម្មកំពុងកើនឡើងខ្លាំង ក៏មិនចាំបាច់បង្កើតការងារបានច្រើនស្មើគ្នាដែរ ព្រោះកំណើនផលិតកម្មភាគច្រើនកើតឡើងតាមរយៈស្វ័យប្រវត្តិកម្ម (automation) និងផលិតភាពការងារខ្ពស់ជាងមុន មិនមែនការជួលកម្លាំងពលកម្មបន្ថែមក្នុងសមាមាត្រដូចគ្នានោះទេ — ជាភាពផ្ទុយគ្នាមួយបន្ថែមទៀតរវាងកំណើនផលិតកម្ម និងអត្ថប្រយោជន៍ដែលទៅដល់ប្រជាជនធម្មតា។

ការនាំចេញ និងគម្លាតរាង K H

ចំណុចមួយទៀតដែលបញ្ជាក់បន្ថែមថាតម្រូវការក្រៅប្រទេសនៅតែរឹងមាំជាងតម្រូវការក្នុងស្រុកគឺទិន្នន័យនាំចេញ។ ការនាំចេញចិនកើនឡើង១៨.៥%ធៀបនឹងឆ្នាំមុនក្នុងរយៈពេលប្រាំពីរខែដំបូងឆ្នាំ២០២៦ — ជាកំណើនរឹងមាំគួរឲ្យកត់សម្គាល់ ទោះជាមានពន្ធគយពីអាមេរិក និងភាពតានតឹងពាណិជ្ជកម្មជាមួយដៃគូធំៗជាច្រើនក៏ដោយ។ ការនាំចេញខ្លាំងនេះ ផ្សំជាមួយផលិតកម្មឧស្សាហកម្មដែលកើនឡើងខ្លាំង ជាចំណុចដែលធនាគារវិនិយោគ ING ហៅថា«ការបែកខ្ញែករាង K» (K-shaped divergence) — ឈ្មោះនេះកើតឡើងព្រោះនៅពេលគូសក្រាហ្វិកកំណើននៃវិស័យខាងក្រៅ (នាំចេញ ឧស្សាហកម្ម) ធៀបនឹងវិស័យក្នុងស្រុក (ការប្រើប្រាស់ វិនិយោគ អចលនទ្រព្យ) បន្ទាត់ទាំងពីរនឹងបំបែកគ្នាទៅទិសផ្ទុយគ្នា — មួយឡើងលើ មួយចុះក្រោម — ដូចរាងអក្សរ K។ ភាពខុសគ្នានេះបង្កើតហានិភ័យរចនាសម្ព័ន្ធសម្រាប់សេដ្ឋកិច្ចចិន ព្រោះកំណើនដែលពឹងផ្អែកខ្លាំងលើតម្រូវការក្រៅប្រទេស ងាយរងគ្រោះខ្ពស់ចំពោះការផ្លាស់ប្តូរគោលនយោបាយពាណិជ្ជកម្មរបស់ដៃគូ ឬការធ្លាក់ចុះនៃសេដ្ឋកិច្ចសកលទាំងមូល — ខុសពីកំណើនដែលដឹកនាំដោយការប្រើប្រាស់ក្នុងស្រុក ដែលមានស្ថេរភាពជាងក្នុងរយៈពេលវែង។

ការឆ្លើយតបគោលនយោបាយ៖ អ្វីដែលរដ្ឋាភិបាលចិនកំពុងធ្វើ I

ក្រោយកិច្ចប្រជុំការិយាល័យនយោបាយ (Politburo) ក្នុងខែកក្កដា ២០២៦ អ្នកតាក់តែងគោលនយោបាយចិនបានផ្តល់សញ្ញាថាខ្លួនចង់ប្រើប្រាស់«ការធូរស្រាលបន្តិចម្តងៗ និងតម្រង់ទិសច្បាស់»តាមរយៈឧបករណ៍គោលនយោបាយដែលមានស្រាប់ ជំនួសឲ្យការចេញកញ្ចប់ជំរុញសេដ្ឋកិច្ចថ្មីទំហំធំ។ នៅដើមខែសីហា ២០២៦ រដ្ឋាភិបាលបានប្រកាសពង្រីកវិសាលភាព និងកំណត់ដែនកំណត់ខ្ពស់ជាងសម្រាប់កម្មវិធីឧបត្ថម្ភការប្រាក់កម្ចីអ្នកប្រើប្រាស់ (consumer loan interest subsidies) — គោលដៅលើកទឹកចិត្តឲ្យប្រជាជនខ្ចីប្រាក់ចំណាយបន្ថែម។ ប៉ុន្តែអ្នកវិភាគភាគច្រើនរំពឹងថា«ផលប៉ះពាល់វិជ្ជមាននឹងមានកម្រិតបំផុត»ប៉ុណ្ណោះ ព្រោះទំហំកម្មវិធីនៅតែតូចធៀបនឹងទំហំសេដ្ឋកិច្ចសរុប។ ក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុចិនបានផ្តល់សញ្ញាថានឹងមានវិធានការហិរញ្ញវត្ថុបន្ថែម ដោយផ្តោតជាពិសេសលើ«ការចំណាយបន្ថែមសំដៅដល់គ្រួសារ និងការប្រើប្រាស់» ជំនួសឲ្យការវិនិយោគហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបែបប្រពៃណីដូចពីមុន — ជាការផ្លាស់ប្តូរទិសដៅគោលនយោបាយសំខាន់មួយ ទោះជាកម្រិតលម្អិត និងកាលវិភាគជាក់ស្តែងនៅមិនទាន់ប្រកាសពេញលេញនៅឡើយក៏ដោយ។ ធនាគារកណ្តាលចិន (PBOC) ក៏បន្តរក្សាជំហរគោលនយោបាយរូបិយវត្ថុធូរស្រាលបន្តិចម្តងៗ ដោយចៀសវាងការកាត់បន្ថយអត្រាការប្រាក់យ៉ាងខ្លាំងធំមួយដង ដោយសារកង្វល់អំពីសម្ពាធលើអត្រាប្តូរប្រាក់យន់ និងលំហូរដើមទុនចេញ។

ទស្សនៈអ្នកវិភាគ និងការព្យាករណ៍ GDP J

ស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុអន្តរជាតិជាច្រើនបានកែសម្រួលការព្យាករណ៍របស់ខ្លួនក្រោយទិន្នន័យខែសីហាចេញផ្សាយ។ ធនាគារ ING តាមរយៈអ្នកសេដ្ឋកិច្ចវិទូជាន់ខ្ពស់ផ្នែកអាស៊ី លោក Lynn Song បានកាត់បន្ថយការព្យាករណ៍កំណើន GDP ឆ្នាំ២០២៦ពី៤.៧%មកនៅត្រឹម៤.៦% ដោយលើកឡើងថា «ប្រសិនបើត្រីមាសទីបីមិនមានកំណើនខ្លាំងលើសការរំពឹងទុកទេ កំណើន GDP ទំនងជានៅតែយឺតបន្តទៀត»។ ធនាគារដដែលក៏បានកាត់បន្ថយការព្យាករណ៍អតិផរណាឆ្នាំពេញឆ្នាំពី១.២%មកនៅត្រឹម០.៩%ប៉ុណ្ណោះ ដោយសារសម្ពាធធ្លាក់ចុះជាបន្តបន្ទាប់លើតម្លៃចំណីអាហារ និងថ្លៃឈ្នួល។ ស្ថាប័ន Oxford Economics តាមរយៈអ្នកសេដ្ឋកិច្ចវិទូ Sheana Yue ក៏បានលើកឡើងស្រដៀងគ្នាដែរ ដោយរំពឹងថាការធ្លាក់ចុះនៃវិស័យអចលនទ្រព្យនឹងបន្តអូសបន្លាយបន្ថែមទៀត មុននឹងឈានដល់ចំណុចទាបបំផុតពិតប្រាកដ។ ចំណែកឯអ្នកនាំពាក្យ NBS លោក Fu Linghui បានទទួលស្គាល់ជាសាធារណៈថាបរិយាកាសសេដ្ឋកិច្ចខាងក្រៅនៅតែ«ស្មុគស្មាញ និងលំបាក» ប៉ុន្តែបានបញ្ជាក់ថាមូលដ្ឋានគ្រឹះសេដ្ឋកិច្ចទូទៅចិននៅតែ«ស្ថិតស្ថេរ»។ ភាពខុសគ្នារវាងការព្យាករណ៍ស្ថាប័នអន្តរជាតិ និងសម្លេងផ្លូវការរបស់រដ្ឋាភិបាលចិន ជារឿងធម្មតាមួយក្នុងអំឡុងពេលដែលទិន្នន័យសេដ្ឋកិច្ចបង្ហាញភាពស្មុគស្មាញដូចសព្វថ្ងៃ។

និយាយជារួម ស្ថាប័នអន្តរជាតិភាគច្រើនចាត់ទុកត្រីមាសទីបីឆ្នាំ២០២៦ថាជាចំណុចសម្រេចសំខាន់មួយសម្រាប់ដឹងច្បាស់ថាតើសេដ្ឋកិច្ចចិននឹងអាចរក្សាល្បឿនកំណើនប្រមាណ៤.៥%ដល់៥%ដូចគោលដៅផ្លូវការឆ្នាំពេញឆ្នាំបានដែរឬទេ ឬត្រូវការជំនួយគោលនយោបាយបន្ថែមទៀត។ ខណៈពេលដែលវិស័យឧស្សាហកម្ម និងបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់បន្តរក្សាតួនាទីជាចលករចម្បង សំណួរធំបំផុតដែលនៅសេសសល់គឺថាតើគ្រួសារចិនធម្មតានឹងចាប់ផ្តើមមានទំនុកចិត្តគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីចំណាយឡើងវិញនៅពេលណា — ជាកត្តាកំណត់ថាតើកំណើនសេដ្ឋកិច្ចចិននឹងបានតុល្យភាពថ្មី ឬបន្តរងសម្ពាធពីគម្លាតរាង K នេះទៅមុខទៀត។

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ K

សំណួរញឹកញាប់ L